سنگ فرش هر خیابان از طلاست (فصل32: رقيبان خود را چگونه تلقي كنيم.)
ما در دوران رقابت فشرده زندگي ميكنيم، آنقدر فشرده كه زندگي خودش رقابت شده است. اگر در مسابقه نفر اول نشويد، بازنده خواهيد شد؛ مدال طلا فقط يكي است.
دوو يك تيم فوتبال حرفهاي دارد به نام "دوو رويالز" و دو سال پيش من به عنوان رئيس اتحاديه فوتبال كرده انتخاب شدم. در فوتبال، به جز دروازهبان، اگر بازيكني توپ را با دست لمس كند، برخلاف مقررات است، همچنين است اگر بازيكني بازيكن ديگر را به زمين انداخته و يا سد راه او شود. بازي عادلانه يك ضرورت است.
زندگي نيز مانند فوتبال قوانين و مقررات خودش را دارد. ما همه در بازي زندگي ورزشكار هستيم. بايد رقابت كنيم و بايد عادلانه بازي كنيم. در غير اين صورت، بازي بيمعني ميشود. مهمترين چيزي كه در بازي زندگي هست، اين است كه رقيبي عادل و عفيف باشيم. اين حتي از برنده شدن هم مهمتر است.
شركتها به طور بيامان با يكديگر رقابت ميكنند تا توليد بهتري ارائه دهند. در نتيجه اين رقابت كيفيت به نفع مصرفكننده بهتر ميشود. اگر فقط يك سازنده وجود داشت، تكنولوژي و كيفيت احتمالاً پيشرفت قابل توجهي نميكرد.
اما شركتهايي هم هستند كه از وسايل انحرافي استفاده ميكنند و رقابت را دور از دسترس خود ميبينند. آنها شايعاتي را براي رقيبان خود اشاعه ميدهند. اين همان زماني است كه معني و روح صحيح بازي عادلانه گم ميشود.
همه شما شنيدهايد كه ميگويند:" هدف وسيله را توجیه ميكند." اما در رقابت صحيح هدفي وجود ندارد كه بتواند يك وسيله ناجوانمردانه را توجيه كند. ناجوانمردانه بازي كردن، تجاوز از اصول رقابت صحيح است. آنها كه جوانمردانه بازي ميكنند برندگان نهايي بازي هستند.