●درسي از جهان عنكبوت‌ها

نوعي عنكبوت وجود دارد كه با مهارت زيادي تعداد بسياري تخم در پوست تنه درختان مي‌گذارد و آنها را با تارهاي خود پنهان مي‌كند. وقتي نوزادان از تخم بيرون مي‌آيند، مادر بدون آنكه به فكر خودش باشد، به دنبال تهيه غذا براي نوزادانش مي‌رود، درست مثل حيوانات و حشرات ديگر كه همين كار را مي‌كنند. وقتي نوزادان به اندازه كافي قدرت پيدا كردند كه بتوانند غذاي خود را تهيه كنند، مادر خسته و وامانده مي‌ميرد.

رفاه نسل آينده بستگي به فداكاري‌هايي دارد كه نسل كنوني انجام مي‌دهد. به راستي، كه هيچ رفاهي بدون فداكاري ممكن نيست.

تجربه من نشان مي‌دهد خانواده‌هايي كه خوب زندگي مي‌كنند آنهايي هستند كه والدينشان فداكاري كرده‌اند و براي نسل بعد به سختي كار كرده‌اند، به جاي آنكه براي خودشان كار كنند. گويي كه از قانون عنكبوت‌ها پيروي كرده باشند، والدين ما كمربند خود را محكم بسته‌اند و براي ما سخت كار كرده‌اند. رفاه امروز ما حاصل فداكاري‌هاي نسل قبل مي‌باشد.

ما بايد حس فداكاري گذشته و روحيه به مبارزه طلبيدن آينده را تجديد كنيم، چون هنوز در دوراني زندگي مي‌كنيم كه كار سخت و مداوم مي‌طلبد. اگر واقعاً از ديدگاه فداكاري هر نسل براي نسل ديگر به مسئله نگاه كنيد، پس هر نسلي بايد براي آينده‌اي حتي بهتر فداكاري كند. مهم نيست كه دستاوردها چه هستند، يك نسل بايد خود را كنترل كند تا احساس رضايت نكند. احساس رضايت يك نسل به عدم رضايت نسل بعد مي‌انجامد.

بچه، ميوه از درختي مي‌چيند كه پدربزرگش آن را كاشته باشد. اگر درختي وجود نداشته باشد، بچه ميوه‌اي نخواهد داشت كه بچيند. اگر كل يك نسل تنها به فكر خودش باشد، چه چيزي براي نسل بعد باقي خواهد ماند؟ اگر حتي ما وجود نداشته باشيم تا ميوه‌ها را بچينيم، مسئوليت داريم تا درخت‌ها را بكاريم.

فداكاري تنها زماني ممكن است كه تمام افكار "من" را از خود دور كنيد يعني وقتي كه شما تنها به فكر ديگران باشيد و "خوب بزرگتر" را به حرص و ولع و منافع خود ترجيح دهيد. فداكاري شكل غايي ايثار است.

منبع: کتاب سنگ فرش هر خیابان از طلاست( کیم وو چونگ)