●چرا نمي‌شود سود خود را از جيب ديگران تامين كرد.

آدم‌ها نمي‌توانند تنها زندگي كنند. هر كسي جزئي از جامعه است و مردم همه به يكديگر نياز دارند. مردم جامعه را مي‌سازند و در عين حال، جامعه مردم را مي‌سازد.

مفهوم زندگي در از خودگذشتگي يافت مي‌شود، نه در خود‌خواهي و خودپسندي. اما ما تازگي‌ها به مشكلات اجتماعي به وجود آمده توسط مردمي كه فكر مي‌كنند آنها، و فقط آنها، بدون در نظر گرفتن ديگران، زندگي خوبي خواهند كرد، برمي‌خوريم. اگر شما حتي ذره‌اي براي ديگران ارزش قائل شويد هرگز موادمخدر نخواهيد فروخت و يا به مواد غذايي آنها مواد خطرناك اضافه نخواهيد كرد.

در هر شغلي كه هستيد نبايد به دام خودخواهي بيفتيد. بايد پايتان را از دايره حرف و ولع شخصي فراتر گذاشته و به فكر خوشبختي عموم مردم باشيد.

با يكديگر زندگي كردن بسيار فراتر از در كنار يكديگر زنده بودن است، با هم زندگي كردن شامل باهم رشد كردن و با هم ترقي كردن است، آنچه ما آن را "با هم به رفاه رسيدن" مي‌ناميم و اين بنيان فلسفه شركتي من است.

من همواره از اين ديدگاه به معامله نگاه مي‌كنم كه طرف مقابل نيز همان‌قدر از آن سود ببرد كه من خواهم برد، ولي چون به اين ترتيب، ما يك رابطه دراز مدت سودآور دو طرفه و سالم را تضمين مي‌كنيم. بسيار مهم است كه به ديگران بفهمانيم كه آنها از معامله با شما زيان نخوهند ديد.

اين اصل احترام متقابل، عدالت و عمل متقابل دو طرفه در تمام روابط انساني ضروري است و تنها اختصاص به كسب و تجارت ندارد. مردم بايد براي منافع يكديگر كار كنند. وقتي يك شركت به قيمت ضرر ديگري بخواهد كار كند، جامعه دچار مشكل مي‌شود.

منبع: کتاب سنگ فرش هر خیابان از طلاست( کیم وو چونگ)